Feeds:
Posts
Comments

Archive for March, 2017

เงื่อนไขของการฆีบะฮฺ (การพูดเกี่ยวกับบุคคลอื่นลับหลัง) ที่ได้รับการอนุมัติ

แหล่งที่มา https://islamqa.info/en/105391 แปล บินติ อัลอิสลาม

คำถาม: สถานการณ์ใดบ้างที่การฆีบะฮฺเป็นที่อนุมัติตามหลักการศาสนา

ตอบ: อัลฮัมดุลิลลาฮฺ 

นักวิชาการหลายท่านแจ้งว่า “การฆีบะฮฺ” จะได้รับการอนุมัติ ในกรณีต่อไปนี้

๑. การบ่น ร้องทุกข์ เช่นนี้เป็นที่อนุมัติให้กระทำได้สำหรับผู้ที่ถูกอธรรม ถูกรังแก ในการที่จะบ่นร้องทุกข์ต่อผู้ปกครอง หรือผู้พิพากษา หรือใครก็ตามที่มีอำนาจ หรือความสามารถในการจัดการลงโทษผู้กระทำความผิดได้ 

๒. การขอความช่วยเหลือเพื่อเปลี่ยนแปลงความชั่ว และนำผู้กระทำผิดกลับมาสู่หนทางที่ถูกต้อง ดังนั้นอาจจะต้องบอกกล่าวให้ “ผู้ที่เขาคาดว่ามีความสามารถที่จะจัดการบางอย่างกับผู้กระทำผิดได้” ให้ทราบ เช่น “นาย ก และนาย ข ทำเรื่อง…แบบนี้ ช่วยตักเตือนเขาให้เลิกทำแบบนั้นด้วยนะครับ” เป็นต้น 

๓. การขอคำแนะนำหรือฟัตวา ด้วยการบอกกล่าวกับมุฟตี (นักวิชาการ) ว่า “นาย ก. หรือพ่อของผม หรือพี่ชายของผม อธรรมผม ด้วยการทำเรื่อง.. แบบนั้น แบบนี้ ในกรณีเช่นนี้เขามีสิทธิกระทำกับผมได้หรือไม่ครับ แล้วผมควรจะแก้ไขปัญหาแบบนี้เช่นไร และควรทำอย่างไรให้หลุดพ้นจากความเลวร้ายของเขา” เป็นต้น 

๔. การเตือนมุสลิม เกี่ยวกับความชั่วร้าย ความไม่ดีของบางคน เช่นการเน้นย้ำถึงความอ่อนแอของผู้รายงานเรื่องราว ผู้เป็นพยานให้เหตุการณ์ต่างๆ และผู้เขียน ผู้เล่าเรื่อง ซึ่งหมายรวมถึง การเห็นใครบางคนกำลังซื้อสินค้าที่มีตำหนิ หรือเห็นใครบางคนกำลังคบหาอยู่กับคนที่เป็นคนขี้ขโมย หรือชอบทำผิดประเวณี หรือเมื่อมีคนที่ไม่ดีมาเสนอตัวขอแต่งงานกับญาติของเขา  เป็นต้น คุณควรบอกให้พวกเขารับทราบด้วยวิธีการตักเตือนที่จริงใจ ไม่ใช่ด้วยจุดประสงค์ที่ต้องการทำร้ายหรือสร้างปัญหา

๕. หากว่ามีใครกระทำความชั่ว (ผิดบาป) หรือทำบิดะอะฮฺ (อุตริกรรมทางศาสนา) อย่างเปิดเผย เช่นการดื่มเหล้า การยึดทรัพย์ผู้คนในหนทางที่มิชอบ เช่นนั้นก็เป็นที่อนุมัติในการที่จะพูดถึงสิ่งที่บุคคลนั้นทำอย่างเปิดเผย แต่ไม่เป็นที่อนุมัติในการพูดจาต่อต้าน ให้ร้ายเขา เว้นเสียแต่ว่ามีเหตุผลอื่น 

๖. สำหรับเรื่องของการระบุความเป็นตัวตน หากว่าใครคนหนึ่งเป็นที่รู้จักด้วยชื่อเล่น หรือฉายาของเขา เช่น คนที่ไร้สติ คนตาบอด หรือคนตาบอดข้างเดียว หรือคนพิการ เช่นนั้น ก็เป็นที่อนุมัติในการระบุถึงคุณลักษณะของเขา แต่มันหะรอม (ไม่เป็นที่อนุมัติ) ในการที่จะเรียกชื่อหรือฉายาใดเพื่อดูถูกดูแคลนเขา และหากว่าเป็นไปได้ในการที่จะระบุคุณสมบัติของเขาด้วยหนทางอื่น เช่นนั้นมันย่อมดีกว่า 

มีการกล่าวไว้ใน Fatawa al-Lajnah al-Daimah li’l-Ifta: 

การพูดเกี่ยวกับบุคคลหนึ่งในขณะที่เขาไม่อยู่นั้นเป็นที่อนุมัติได้ในบางสถานการณ์ ดังที่มีการกล่าวไว้โดยชารีอะฮ เช่นว่าหากมันมีความจำเป็น ยกตัวอย่างเช่น หากว่ามีใครสักคนให้คำปรึกษาคุณเกี่ยวกับการแต่งงานแบบคลุมถุงชน  หรือการร่วมหุ้นในการทำธุรกิจกับเขา หรือหากว่าใครสักคนบ่น ร้องทุกข์กับผู้มีอำนาจเพื่อเป็นการยับยั้งการกระทำของผู้กระทำผิด ในกรณี้ ไม่ถือว่าเป็นความผิดในการที่จะบอกเล่าเกี่ยวกับเขา แม้ว่าเขาจะไม่พอใจที่เขาถูกกล่าวถึงเช่นนั้นก็ตาม เพราะว่าในกรณีดังกล่าว ถือว่าเป็นการกระทำที่ก่อให้เกิดประโยชน์ นักวิชาการท่านหนึ่งได้สรุปไว้ในกวีสองบรรทัดเกี่ยวกับสถานการณ์ที่การกล่าวถึงบุคคลหนึ่งในขณะที่เขาไม่อยู่เป็นที่อนุมัติให้กระทำได้ โดยมีความหมายว่า 

การวิพากษ์วิจารณ์ ที่ไม่ถือว่าเป็นการฆีบะฮฺมีอยู่หกกรณี เมื่อมีการร้องทุกข์ เมื่อเป็นการระบุตัวตน เมื่อเป็นการเตือน 

เมื่อบุคคลหนึ่งกระทำความชั่วอย่างเปิดเผย เมื่อต้องการคำแนะนำ และเมื่อมีการขอความช่วยเหลือเพื่อขจัดความชั่วร้ายออกไป 

และอัลลอฮฺทรงรู้ดียิ่ง  

IslamQa

รูป internet

Advertisements

Read Full Post »

%d bloggers like this: